Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Na stronie Womens's aid znajduje się RAPORT
 
"Niniejszy raport, został stworzony we współpracy z Queen Mary University of London, analizuje przypadki przemocy domowej i postępowań w sprawie kontaktów z dziećmi w sądach rodzinnych przez pryzmat praw człowieka. Opiera się na zeznaniach 72 ocalałych kobiet mieszkających w Anglii. Ujawnia rażącą lukę między płciami w sposobie korzystania i rozumienia praw człowieka w sądach rodzinnych. Podkreśla również wyraźny brak zrozumienia dynamiki przemocy domowej oraz nowe dowody dyskryminacji ze względu na płeć w ramach kultury instytucjonalnej sądów."

 

„A co z moim prawem do życia bez przemocy?”

PRZEMOC W RODZINIE, PRAWA CZŁOWIEKA I SĄDY RODZINNE

Przedmowa

Sądy rodzinne powinny być miejscem, gdzie odnajduje się bezpieczeństwo, gdzie prawa dziecka są na pierwszym miejscu i gdzie obawy i lęki ofiar przemocy domowej są wysłuchane i respektowane. Jednak poniższy raport pokazuje, co się dzieje w innym przypadku oraz kiedy postępowanie w sprawie kontaktów z dzieckiem stają się traumatycznym i niebezpiecznym środowiskiem zarówno dla ofiar przemocy, jak i ich dzieci.

Nowe badania opisane w tym raporcie, podjęte we współpracy z Queen Mary University of London jako część kolejnego etapu naszej kampanii Child First (Dziecko przede wszystkim), skupiają się na przemocy domowej i postępowaniach w sprawie kontaktów z dziećmi przez pryzmat praw człowieka. Prawa człowieka są dla wszystkich i podczas gdy sądy rodzinne są oczywistym miejscem, w którym liczą się prawa człowieka - w końcu to sądy podejmują kluczowe decyzje dotyczące życia i bezpieczeństwa dzieci - w praktyce, prawa człowieka w sądach rodzinnych nie są jednakowe dla wszystkich.

Badanie ujawnia rażące zróżnicowanie między płciami w sposobie korzystania z praw, gdzie rodzice, którzy nie stosują przemocy, myślą „dziecko przede wszystkim”, podczas gdy w centrum uwagi sprawców przemocy pozostaje „ja przede wszystkim”. Odzwierciedlając tę ​​dysproporcję, badania pokazały jaskrawe przykłady, gdzie sądy rodzinne priorytetowo traktują prawa sprawców przemocy domowej do życia rodzinnego ponad prawa osób, które były ofiarami przemocy oraz ponad prawa dzieci do życia i bycia wolnym od poniżającego traktowania.

Co więcej, badania ukazują przerażającą i głęboko zakorzenioną dyskryminację kobiet i matek. W najgorszych przypadkach ta dyskryminacja pozwala sprawcom przemocy kontynuować tą przemoc, a sędziom, mediatorom i prawnikom brać udział w tym nierównym traktowaniu.

Nasze badanie daje dużo informacji, ponieważ rozmawialiśmy bezpośrednio z kobietami o ich doświadczeniach związanych z sądami rodzinnymi i dzięki tym informacjom, dowiadujemy się, jak nierówności związane z płcią, które doprowadziły je do sądu jako ofiary przemocy, mogą być replikowane na sali sądowej.

Badanie podkreśla szkodliwe skutki toksycznego połączenia: braku zrozumienia konstrukcji przemocy domowej oraz błędnej interpretacji praw człowieka. Ta kombinacja przyczynia się do tego, o czym mówią nam ofiary przemocy, jakie jest ich najczęstsze doświadczenie związane z sądami rodzinnymi: niezwykle negatywne i traumatyczne.

Oprócz odkrycia tych głęboko niepokojących sytuacji, niniejszy raport daje wskazówki co do kolejnych kroków niezbędnych do uczynienia z sądów rodzinnych bezpiecznego miejsca, w których wymierzana jest sprawiedliwość. Planowana ustawa dot. przemocy domowej (Domestic Abuse Bill) daje przełomową okazję do ulepszenia środków stosowanych w sytuacji przemocy domowej. Rząd zaproponował jasny zestaw narzędzi w sprawach karnych wymiaru sprawiedliwości, wzmacniających możliwości policji i sądów do pociągnięcia sprawców przemocy do odpowiedzialności oraz chronienia ofiar przemocy. Ale sprawiedliwość w rodzinie ma również znaczenie. Te badania pokazują jaskrawe i konsekwentne zaniedbania sądów rodzinnych w zakresie zapewnienia, aby ofiary przemocy i ich dzieci były bezpieczne i mogły korzystać ze swoich praw. Nowa legislacja daje możliwość zapewnienia, aby ofiary przemocy otrzymały adekwatną pomoc we wszystkich jurysdykcjach. W tym raporcie dajemy kilka praktycznych wskazówek, jak to może zostać osiągnięte, włączając w to zakaz krzyżowego przesłuchiwania ofiar przemocy przez sprawców tej przemocy i zapewnienie ofiarom przemocy dostępu do specjalnych środków, niezależnie od tego, w której sali sądowej się znajdują.

Tylko przez kwestionowanie nierówności i dyskryminacji w środowisku sądów rodzinnych i promowanie poszanowania praw człowieka, które mają zastosowanie do wszystkich, możemy zapewnić, że podejście „dziecko przede wszystkim” stanie się fundamentalnym podejściem w postępowaniach dotyczących kontaktów z dzieckiem - nie tylko w retoryce, ale także w rzeczywistości.

KATIE GHOSE

Dyrektor naczelny

Pomoc dla kobiet (Women’s Aid)

 

 

Całe tłumaczenie znajdziecie pod linkiem A co z moim prawem do bycia bezpiecznym? oraz link do opracownia w języku angielskim What about my right not to be abused?

 

Dziękujemy za tłumaczenie J.L

Napisz komentarz (0 Komentarzy)

 

Przedstawiamy opracowanie dwóch cenionych mecenasów Adama Włocha i Rafała Wityńskiego dotyczące podstawowych zasad sądowego kształtowania kontaktów rodziców z dziećmi a także przedstawienie i ocena praktycznego funkcjonowania obecnie obowiązujacej regulacji prawnej w zakresie wykonywanych kontaktów.

Zapraszamy do zapoznania się z całością opracowania: Sądowe regulowanie i wykonywanie kontaktów z dziećmi

 

Dziękujemy mecenasom za możliwość udostępniania artykułu.

 

 

Napisz komentarz (0 Komentarzy)

 

Obawy IWS przedstawione w opracowaniu "Orzecznictwo w sprawach o  wykonywanie kontaktów" przez prof. IWS dr hab. Elżbietę Holewińską - Łapińską, dr Macieja Domańskiego i Jerzego Słyka Warszawa 2015, obecnie stały się rzeczywistością dla wielu dzieci i ich mam.

Link do opracowania Orzecznictwo w sprawach o wykonywanie kontaktów - Warszawa 2015

Stowarzyszenie "Eurydyka" na podstawie prowadzonej kilkuletniej działalności i historii mam i dzieci, które się do nas zgłaszają stwierdza, że wyrażone w ww. opracowaniu obawy (str 10)  stały się rzeczywistością. Tak obecnie są  traktowane dzieci i ich mamy. Żądania zapłaty są bezpodstawne, nasilają konflikt pomiędzy stronami, są usankcjonowaną przez Sąd formą przemocy nad matką, która uciekając przed dotychczasową przemocą stara się chronić dziecko.

"Kontrowersje dotyczące wykonania orzeczenia o kontaktach z dzieckiem spowodowały prace kodyfikacyjne, w ramach których zainspirowano się instytucją „sumy przymusowej” (dwangsom w Holandii, astreinte we Francji i Belgii), w przeświadczeniu, że nakazanie zapłaty na rzecz uprawnionego do kontaktu lub osoby sprawującej pieczę nad dzieckiem powinno być efektywniejsze od grzywny na rzecz Skarbu Państwa.

 

Rozwiązanie to było oceniane krytycznie zarówno w niektórych opiniach o projekcie ustawy, jak i w poselskiej dyskusji, co znalazło wyraz podczas głosowania nad ustawą, gdyż co trzeci z biorących w niej udział posłów głosował przeciwko przyjęciu projektu ustawy.

 

W szczególności wyrażano obawy, iż świadczenie pieniężne na rzecz jednej ze „stron” konfliktu, uiszczane przez drugą ze „stron”, może pogłębić antagonizmy między nimi. Wskazywano też, że przepis o „sumie pieniężnej” nie spełni swego celu, gdy dłużnik jest ubogi lub czerpie dochody z działalności w tzw. szarej strefie. Krytykowano brak uzależnienia zasądzenia „sumy pieniężnej” od winy osoby zobowiązanej. Wyrażano obawę, że żądanie „ukarania” może być bezpodstawne, nadużywane bądź wykorzystywane jako środek w rozgrywkach pomiędzy osobą uprawnioną i zobowiązaną do umożliwienia kontaktu z dzieckiem."

 

Droga Władzo Ustawodawcza co zamierzacie z tym zrobić? Informujemy i postulujemy, że obecne prawo wymaga natychmiastowej zmiany!

 

Napisz komentarz (0 Komentarzy)

 
Dzieki uprzejmości Pani Magdaleny Stanek udostępniamy terapeutyczny kurs dla osób po traumie przemocy domowej. Zapraszamy do czytania.
 
Poniżej kilka słów od autorki.
 
 
Na początku chciałabym podziękować Państwu za zdecydowanie się zamieszczenia kursu na Państwa stronie - jestem niezmiernie wdzięczna za zaufanie, wsparcie oraz pomoc w rozprzestrzenianiu tej wiedzy.
Obecnie pracuję jako terapeutka w fundacji charytatywnej pomagającej i wspierającej ludzi, którzy doświadczyli przemocy seksualnej. Mam indywidualnych klientów oraz współprowadzę grupę terapeutyczną "Bezpieczne związki". Jestem członkiem Brytyjskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów oraz Terapeutów, mam regularną superwizję - tak dla Państwa informacji, abyście Państwo wiedzieli, że jestem 'bezpieczną' terapeutką.
Pomysł na kurs zrodził się we mnie na początku tego roku, kiedy poczułam, że chcę pomagać osobom, które doświadczyły przemocy na większą skalę. Aby promować psychoedukację w temacie szeroko pojętej traumy, w tym tej po oświadczeniach przemocy domowej założyłam stronę na Facebook'u https://www.facebook.com/magdastanekterapia/
oraz Instagramie https://www.instagram.com/manaterapia_magdastanek/ regularnie zamieszczając posty oraz na FB także nagrania na żywo, aby wspierać i edukować. W międzyczasie pracowałam nad kursem, który jest oparty na najnowszych rozwiązaniach oraz wiedzy z psychologii oraz psychoterapii w dziedzinie traumy i przemocy domowej. Niestety ta wiedza nie jest powszechna w Polsce, dlatego cieszy mnie fakt, że chcą Państwo ułatwić ludziom do niej dostęp. Sama nie zdziałam wiele, ale razem jesteśmy w stanie osiągnąć bardzo dużo.
Obecnie stworzyłam też nową inicjatywę - "30-dniowe terapeutyczne wyzwanie", które rusza od tego poniedziałku na moim FB and IG. Przez 30 dni będę codziennie zamieszczać posty na temat rekonwalescencji po traumie i dostarczać ludziom konkretne narzędzia do zmiany. Będę się skupiać na budowaniu świadomości, inteligencji emocjonalnej oraz pracy z ciałem. Taka wiedza broni i skutecznie przeciwdziała wchodzeniu w kolejne przemocowe związki oraz ułatwia rekonwalescencję po traumatycznych wydarzeniach, ale też ułatwia życie osobom, które traumy nie doświadczyły. To taka swego rodzaju terapeutyczna edukacja - niestety mało dostępna, co chciałabym zmienić. Zmiana kultury oraz społecznego zrozumienia zaczyna się od jednostek, które chcą poszerzać swoją świadomość - co z kolei rodzi bardziej empatyczne społeczeństwo, a to może doprowadzić do zmniejszenia przypadków wtórnej wiktymizacji. Społeczność  i kultura odgrywa tu dużą rolę, dlatego chcę właśnie o to powalczyć.
Jeszcze raz serdecznie dziękuję za Państwa wkład oraz pomoc.
Pozdrawiam serdecznie,
Magdalena Stanek
 
Poniżej linki do 6 Modułów Kursu
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Napisz komentarz (0 Komentarzy)

 

W związku z nowelizacją przepisów i wprowadzeniem tzw. zażalenia poziomego, ważne byśmy wiedziały, że zażalenia ws. wykonywania kontaktów (kar), sąd I Instancji powinien kierować do II Instancji. Jest to stanowisko MS. Zapytanie prawne trafiło też do SN. 

 

Na stronie Rzecznika Praw Obywatelskich znajdujemy poniższą informację

 

"Który sąd rozpoznaje zażalenia w sprawach o kontakty z dzieckiem"

 

 

Data: 2020-04-15

  • Sędziowie mają wątpliwości, czy zażalenie w sprawach o kontakty rodzica z dzieckiem powinny być rozpoznawane przez inny skład tego samego sądu (tzw. „zażalenia poziome”), czy też przez sąd II instancji
  • Według resortu sprawiedliwości właściwym sądem jest sąd II instancji

16 marca 2020 r. ( IV.7021.52.2020) Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Ministra Sprawiedliwości w sprawie wątpliwości prawnych, jakie powstają w sprawach o wykonywanie kontaktów.

Obecnie, po zmianie przepisów, która weszła w życie 7 listopada 2019 r., sędziowie mają wątpliwości, czy zażalenie, składane w takich sprawach, powinno być rozpoznawane przez inny skład tego samego sądu (tzw. „zażalenia poziome”), czy też przez sąd II instancji. Sąd Okręgowy w Poznaniu przedstawił zagadnienie prawne w tej sprawie Sądowi Najwyższemu.

Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że minister, dysponując prawem inicjatywy legislacyjnej, może doprowadzić do zmiany przepisów i w sposób jednoznaczny wskazać, który sąd jest właściwy do rozpoznania zażaleń.

8 kwietnia 2020 r. wpłynęła odpowiedź Anny Dalkowskiej, podsekretarza stanu w MS. Według resortu właściwym do rozpoznania zażalenia na takie postanowienia jest sąd drugiej instancji, a nie ten sam sąd w innym składzie.

Jak wskazała Anna Dalkowska, „specyfika spraw o przymusowe wykonanie kontaktów polega na tym, że dla późniejszego przebiegu dalszego postępowania „przymuszającego” fundamentalne znaczenie ma pierwsze postanowienie o zagrożeniu nakazaniem zapłaty za niewykonywanie kontaktów. Stanowi ono jedyną podstawę do wydawania wielu postanowień o nakazaniu zapłaty co może trwać przez wiele kolejnych lat realizacji kontaktów. Postrzegając z tego punktu widzenia doniosłość prawomocnego postanowienia o zagrożeniu nakazaniem zapłaty uznać należy, że rozpoznanie zażalenia na to orzeczenie decyduje o bycie lub dalszym toku sprawy i nie jest kwestią drobną, o nikłej wadze procesowej i stopniu komplikacji. W istocie kończy ono pewien wstępny etap postępowania i dotyczy istoty sprawy. To dodatkowo wskazuje na konieczność rozpoznawania zażaleń na postanowienia wydawane w sprawach o przymusowe wykonanie kontaktów przez sąd drugiej instancji”.

Wiceminister dodała jednak, że  zagadnienie nasuwa wątpliwości interpretacyjne (czego dowodem jest pytanie prawne do Sądu Najwyższego).Powoduje to, że będzie ono brane pod uwagę w ramach dalszych prac legislacyjnych nad nowelizacją Kodeksu postępowania cywilnego.

pismo IV.7021.52.2020 Rzecznika Praw Obywatelskich do Ministra Sprawiedliwości

odpowiedź pismo DLPC–V.053.3.2020 Ministerstwa Sprawiedliwości do Rzecznika Praw Obywatelskich

 

 

Napisz komentarz (0 Komentarzy)

Program jaki powstał jest dostępny pod linkiem ALARM!

Rekordzistka ma do zapłacenia 120 tys. zł. Takich przypadków są setki w całej Polsce. Rozwód, walka o opiekę nad dzieckiem i kary za uniemożliwianie kontaktu drugiemu rodzicowi. Często to dzieci traumatycznie reagują na drugiego rodzica, ale sądy nie zwracają na to uwagi.

Jak już wcześniej pisaliśmy Konferencja SOS dla Dzieci w Konferencji uczestniczyła telewizja TVP Alarm!

Powstał program, w którym przedstawiono sytuację, gdy wyrokiem sądu dzieci zmuszane są do kontaktów z ojcem wbrew ich woli a gdy kontakty się nie odbywają lub odbywają w niewłaściwy sposób matka karana jest finansowo.

 

 

 

Napisz komentarz (0 Komentarzy)

Konferencja SOS dla Dzieci

Celem konferencji jest naświetlenie problemu dzieci i ich mam pokrzywdzonych przez prawo, orzecznictwo i instytucje i organy państwowe. Obecnie funkcjonujące prawo już jest złe a ewentualne przyjęcie sejmowego druku 63 sprawi, że dramatycznie pogorszy się sytuacja naszych dzieci.
Dlaczego obecne prawo jest złe? Od 2011 dzieci mają nie tylko prawo ale i obowiązek kontaktowania się z rodzicami ( art.113 krio). Dodano jedno słowo, które pociągnęło tyle dramatów.
Dziecko w sprawach cywilnych - które dotyczą je bezpośrednio, nie ma nic do powiedzenia, nikt nie słucha dlaczego nie chce kontaktów lub chce je w innej formie niż ta ustalona przez sąd, bo sąd wydając orzeczenie ws. kontaktów na oczy dziecka nie widział.
Korzystając z okazji chciałybyśmy zwrócić się do naszych dzieci, tych przymuszanych do kontaktów a w szczególności tych które zostały odebrane mamom za to, że mówiły głośno o przemocy domowej, o molestowaniu seksualnym, że Was kochamy, walczymy o Was z całych sił, ale nasze możliwości są ograniczone, dlatego jesteśmy tutaj razem żeby domagać się poszanowania waszych praw i zapewnić Wam spokojne, szczęśliwe dzieciństwo.
Dziękujemy za wystąpienie Pani psycholog Justyna Żukowska-Gołębiewska Psycholożka i Prezeska Stowarzyszenie Poprawy Spraw Alimentacyjnych Dla Naszych Dzieci oraz za obecność mediów - m.in. „Alarm” TVP1

 

Materiały z Konferencji są umieszczone na naszym Facebooku:

Informacje dotyczące Druku 63 cz 1

Informacje dotyczące Druku 63 cz 2

Informacje dotyczące Druku 63 - wypowiedź psycholożki Justyny Żukowskiej Gołębiewskiej

Informacje dotyczące Druku 63 - wypowiedź pedagog Anny Żądkowskiej

Napisz komentarz (0 Komentarzy)
Napisz komentarz (0 Komentarzy)

Stowarzyszenie Pomocy Kobietom i Matkom Eurydyka popiera postulaty, które złożyły Matki (podczas protestu) do Ministerstwa Sprawiedliwości o podjęcie inicjatywy kontrolnej oraz ustawodawczej w celu:

 

1) przeprowadzenia audytu w Ministerstwie Sprawiedliwości (Organ Centralny) jak w dezyderacie z dnia 19 maja 2016

link do Dezyderatu nr 3 z dnia 19 maja 2016

 

2) ochrony praw dziecka w procedurach transgranicznych - obowiązkowy udział rzecznika praw dziecka

 

3) obowiązkowy udział ławników w postępowaniach przed sądem rodzinnym

 

4) przywrócenie art. 577 KPC do postępowań z tzw. konwencji haskiej

 

5) likwidacji OZSS

 

6) obowiązek członkostwa PTP dla biegłych psychologów

 

7) szkolenia dla sędziów i prokuratorów jak chronić polskie dzieci

 

8) zmian KRiO przez zakaz procedowania na podstawie wyroków sądów obcych starszych niż 30 dni od daty ich wydania

 

9) zmian KRiO przez zapis nakazu zawieszenia postępowania i przekazywania postępowań na podstawie wyroków sądów obcych obowiązkowo do Sądów Okręgowych celem weryfikacji na podstawie art. 1146 KPC

 

Prosimy o podjęcie inicjatywy ustawodawczej w opisanym zakresie.

Napisz komentarz (0 Komentarzy)

 

 

tu link do pobrania e-booka "Wszyscy patrzą, nikt nie widzi" część II

II część książeczki powstała z potrzeby pokazania społeczeństwu kolejnych historii, które otrzymujemy jako Stowarzyszenie.  

Historie zamieszczone są aktualne, dzieją się każdego dnia i pokazują ogrom nieszczęść jakich doświadcza dziecko i jego matka po wyjściu/ucieczce ze związku gdzie była stosowana przez partnera/męża przemoc fizyczna, psychiczna, ekonomiczna, seksualna. Zrozpaczone matki szukają pomocy w walce o bezpieczeństwo, spokój i godne życia dla swoich dzieci. 

Dziękujemy Katarzynie, Annie, Magdalenie, Marii, Ewie, Barbarze i Annie (na prośbę autorek imiona zostały zmienione) za okazane zaufanie i podzielenie się historiami swoich dzieci i swoimi. Rozumiemy jak trudne jest opowiadanie takiej historii.

Rysunki wykonała Nina Gałuszka (www.facebook.com/paniodrysunku), dziękujemy ilustratorce za włożoną pracę.

 

 

 

 

 

Napisz komentarz (0 Komentarzy)